Κλινική χρήση του φαινομένου Stroop

Οι κλινικές νευροψυχολογικές δοκιμασίες εξετάζουν την λειτουργικότητα του εγκεφάλου σε γνωστικό, αισθητικό, κινητικό και συναισθηματικό επίπεδο. Τα αποτελέσματα τους οφείλουν να είναι αξιόπιστα
και κυρίως μετρήσιμα για να μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι αρχές της βιοστατιστικής επιστήμης. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε να έχουμε συγκρίσιμα αποτελέσματα των δοκιμασιών μεταξύ ασθενών και φυσιολογικών πληθυσμών. Η νευροψυχολογική αξιολόγηση είναι σημαντική για να
παρακολουθήσουμε την πορεία μιας ασθένειας, να δούμε την αποτελεσματικότητα μιας αγωγής, να ισχυροποιήσουμε μια υπόθεση σε μια διαφορική διάγνωση όπως και να εντοπίσουμε κάποια γνωσιακή δυσλειτουργία. Sadock & Sadock (2003)
Η δοκιμασία Stroop θεωρείται διεθνώς μια αξιόπιστη και ευαίσθητη δοκιμασία ελέγχου της μετωπιαίας λειτουργικότητας και των εκτελεστικών λειτουργιών. Η στάθμιση της δοκιμασίας Stroop στον ελληνικό πληθυσμό θα αποτελέσει ένα σημαντικό εργαλείο, τόσο σε ερευνητικό όσο και σε
διαγνωστικό επίπεδο. Γουγουλιάς (2008).
H δοκιμασία Stroop χρησιμοποιείται ως ένα νευροψυχολογικό τεστ επιλεκτικής προσοχής και ως ένα μη επεμβατικό μέσο για την διερεύνηση της λειτουργικότητας του πρόσθιου λοβού και των συσχετιζόμενων με αυτό δομών. Η απόδοση στο φαινόμενο Stroop μειώνεται από ουλές στο μετωπιαίο λοβό συσχετίζεται με αυξημένη ενεργοποίηση του πρόσθιου μέρους της υπερμεσολόβιας αύλακας,αυξάνεται σε ασθενείς που πάσχουν από σχιζοφρένεια, διπολική διαταραχή τύπου 1 και σε ηλικιωμένους ασθενείς με άνοια Σε μια κλινική έρευνα με PET, αναφέρεται ότι οι ασθενείς με σχιζοφρένεια παρουσιάζουν μειωμένη ενεργοποίηση του πρόσθιου μέρους της υπερμεσολόβιας αύλακας, το οποίο φαίνεται να σχετίζεται με αυξημένο φαινόμενο Stroop.Γουγουλιάς (2008)